„— Nie chcę twierdzić, że każdy kto pali, przekraczając „granicę ryzyka" — musi koniecznie zachorować na raka, chociaż z wiekiem niebezpieczeństwo wzrasta bardzo szybko; u różnych osób różny jest system odpornościowy, różny stopień wytrzymałości.
NIECH ŻYJE ODPORNOŚĆ!
— Czy zgadza się pan z opinią, że człowiek, który regularnie uprawia sport, jest narażony w mniejszym stopniu na ryzyko zachorowania na raka płuc
— Niewątpliwie. Wprawdzie dokładnych badań, o ile mi wiadomo, na ten temat jak dotychczas brak, ale nie pamiętam, aby wśród moich pacjentów były osoby, które przez wiele lat uprawiały sport i prowadziły zdrowy tryb życia. Takie czynniki, podnoszące zdrowotność, jak ćwiczenia fizyczne, pełnowartościowe, ale nie nadmierne odżywianie się, przestrzeganie zasad pracy i wypoczynku, wypracowanie odporności psychicznej, hartowanie się, rezygnacja z nałogów, wzmacniają organizm człowieka oraz wszystkie jego układy, w tym również system odpornościowy. Zapobiegają one jednocześnie powstawaniu nie, tylko chorób sercowonaczyniowych, lecz również nowotworów. Podłoże do rozwoju raka przygotowywane jest przez całe miesiące, lata, nawet dziesiątki lat. Na ogół rak nie powstaje w prawidłowo funkcjonujących organach i tkankach. Wybiera on jak gdyby słabe ogniwo i zadaje mu swój cios. Dlatego też za ważną miarę profilaktyki chorób nowotworowych w ogóle, a raka płuc w szczególności należy uważać wieloletnie przestrzeganie całego kompleksu środków wpływających na podniesienie zdrowotności, w tym również obowiązkowe zajęcia sportowe.“(7)